Programma » HersenletselCongres 2017 programma

Programma HersenletselCongres 2017


De komende maanden zal deze pagina worden gevuld met de presentaties van dit jaar.

vanaf 8.30
Registratie en ontvangst met koffie & thee
Doelgroep
Niveau
Sector
Beroepsgroep
Centrale hal, New York
10.00 - 11.30

Algemene opening

Het brein ontrafeld: revalidatie in een nieuw jasje?
Caroline van Heugten, hoogleraar klinische neuropsychologie Maastricht University
Anne Visser-Meily, hoogleraal revalidatiegeneeskunde Universitair Medisch Centrum Utrecht

De laatste decennia is er steeds meer kennis over de werking van de hersenen beschikbaar gekomen. De moderne neurowetenschappen maken het mogelijk om steeds gedetailleerder naar de structuur en functie van de hersenen te kijken. Dat heeft geleid tot inzichten over de verandermogelijkheden van het brein: neuroplastictiet. Hierdoor ontstaan nieuwe behandelmogelijkheden zoals non-invasieve hersenstimulatie. 

De vraag is in hoeverre de dagelijkse klinische zorg al is veranderd door deze nieuwe inzichten en in hoeverre we op korte termijn grote veranderingen in de zorg kunnen verwachten.

Hoogleraar revalidatiegeneeskunde Anne Visser Meily gaat hierover in gesprek met hoogleraar klinische neuropsychologie Caroline van Heugten. Beiden werken nauw samen waarin wetenschap en praktijk dichter tot elkaar komen. En dat is de grootste stap voorwaarts: de juiste kennis wordt verzameld als de wetenschapper in de praktijk komt kijken en de juiste kennis wordt in de praktijk toegepast als de clinicus in het lab meeloopt.

Tijdens de dialoog gaan Anne Visser Meily en Caroline van Heugten dan ook niet alleen in op wat er aan nieuwe inzichtenbekend  is, maar vooral hoe we die met zijn allen in de zorg van alledag kunnen gaan benutten.

 

Doelgroep
Niveau
Sector
Beroepsgroep

Caroline van Heugten is hoogleraar klinische neuropsychologie aan de Universiteit Maastricht. Haar onderzoek richt zich met name op neuropsychologische behandeling en verbetering van de zorg voor mensen met NAH in het algemeen. Naast de ontwikkeling van instrumenten voor diagnostiek en evaluatie van behandeling, ontwikkelt en evalueert zij de klinische en kosteneffectiviteit van behandeling. Caroline van Heugten is een van de initiatiefnemers van het Expertisecentrum Hersenletsel Limburg. 

Anne Visser-Meily is revalidatiearts en hoogleraar revalidatiegeneeskunde aan de Universiteit Utrecht en ze geeft leiding aan het Kenniscentrum Revalidatiegeneeskunde Utrecht.  Het CVA onderzoek richt zich op de dagelijks revalidatiepraktijk zoals het beter begrijpen van cognitieve klachten van mensen met hersenletsel.  We onderzoeken de rol van psychologische en gezinskenmerken op het weer mee kunnen doen aan onze maatschappij. Kunnen deze factoren beïnvloeden worden en kunnen we patiënten en naasten meer grip geven op het nieuwe leven met hersenletsel? Anne is actief lid van Kennisnetwerk CVA NL, medisch adviseur van Hersenletsel.nl 

 

 

Schouwburg
Nieuwe bevlogenheid
Joke Hermsen, filosoof en letterkundige

Nu de homo digitalis in opkomst is en de verregaande technologisering van de mens een onomkeerbaar feit, is het zaak onze aandacht op het menselijke van de mens te blijven richten. Wat doet de mens van de machine verschillen? Het antwoord is: creativiteit, empathie en het vermogen opnieuw te beginnen.'

Doelgroep
Niveau
Sector
Beroepsgroep

Joke J. Hermsen (1961) is filosofe en letterkundige. Zij is een veelgevraagd spreekster op congressen over politiek-maatschappelijke of culturele kwesties en diverse malen bekroond als essayiste en schrijfster. Ze geeft met name lezingen voor onderwijs- en zorginstellingen en voor de culturele sector.
Joke Hermsen schreef onder meer Stil de tijd (2009), Windstilte van de ziel (2010), Heimwee naar de mens (2003), De Liefde dus (2008) en Blindgangers (2012). In 2014 verscheen de opvolger van bestseller Stil de tijd (22e druk): Kairos. Een nieuwe bevlogenheid (5de druk)Over de Griekse god van het 'geschikte ogenblik' en de juiste menselijke maat. '

Schouwburg

Reeds bekende sprekers in het overige programma

Ben je nog steeds moe? dan moet je naar ... toe!
Aglaia Zedlitz, universitair docent, Universiteit Leiden

Vermoeidheid na hersenletsel is één van de meest voorkomende klachten. Gelukkig is hier in de afgelopen jaren aandacht voor gekomen en zijn er verschillende behandelprogramma’s voor ontwikkeld, gebaseerd op het principe dat de vermoeidheid primair door het hersenletsel veroorzaakt is. 

In deze workshop zal worden ingegaan op de verschillende programma’s en op de vraag wanneer welk programma misschien het meest geschikt is. 

 

Doelgroep
Niveau

WO, post(HBO) en post(MBO)

Sector

Gehandicaptenzorg, Arbeid, Onderwijs, Verpleeghuiszorg/ouderenzorg, Maatschappelijk werk, Revalidatie/Ziekenhuis, Ambulante zorg

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen, woon-, activiteiten-, coördinerend - en ambulant begeleiders (zorg), medewerkers indicatie-organen, zorgloketten en gemeenten, maatschappelijk werkenden, verzorgenden, leerkrachten, teamleiders, ADL-ers, managers en consulenten.

Dr Aglaia Zedlitz is in 2013 gepromoveerd op het onderwerp vermoeidheid na een CVA en de behandeling hiervan (COGRAT). Momenteel werkt zij aan de Universiteit Leiden waar zij o.a. vervolgstudies op dit onderwerp doet en ook kijkt hoe eHealth ingezet kan worden om vermoeidheid na traumatisch hersenletsel of een CVA effectief te behandelen.

"kop d'r veur": gevolgen en herstel na een subarachnoïdale bloeding
Anne Buunk, neuropsycholoog/GZ-psycholoog i.o, UMC Groningen

Een subarachnoïdale bloeding (SAB) is een ernstige aandoening met een hoge mortaliteit. Veel van de patiënten die een SAB overleven zullen te maken krijgen met neurologische restverschijnselen en de gevolgen daarvan voor hun dagelijks leven. Cognitieve stoornissen, veranderingen in emotie en gedrag, angst, depressie en vermoeidheid komen vaak voor. Deze veranderingen hebben een negatieve invloed op kwaliteit van leven en het dagelijks functioneren van zowel patiënten als de naastbetrokkenen. Uit eerder onderzoek blijkt dat meer dan de helft van alle SAB-patiënten problemen ervaart met de hervatting van werkzaamheden, hobby’s en sociale contacten. 

Er zal tijdens de presentatie aandacht worden besteed aan de gevolgen van een SAB op gebied van cognitief, emotioneel en gedragsmatig functioneren. In het bijzonder zullen stoornissen in sociale cognitie na een SAB belicht worden, en zal er stil worden gestaan bij de aard en ernst van vermoeidheid na een SAB. 

 

Doelgroep
Niveau

WO, (post)HBO, (post)MBO

Sector

Verpleeghuiszorg/ouderenzorg
Maatschappelijk werk
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante zorg

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen,ambulant begeleiders (zorg), maatschappelijk werkenden en ADL-ers

Anne Buunk is werkzaam als neuropsycholoog en psycholoog in opleiding tot GZ-psycholoog in het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG). Hier houdt zij zich voornamelijk bezig met neuropsychologische diagnostiek en begeleiding bij patiënten met hersenletsel. Daarnaast is Anne bezig met het afronden van haar promotietraject naar de cognitieve, emotionele en gedragsmatige gevolgen van een subarachnoïdale bloeding (SAB). 

Waarom doen ze nou niet gewoon wat ik zeg!
Motiveren tot gedragsverandering: wat is lastig en wat kun je als professional doen?
Hilde Jans, psycholoog, Cambiano

Waarom doen mensen niet zomaar wat de professional zegt en veranderen ze niet gemakkelijk hun gedrag, terwijl ze weten dat het goed voor ze is? Deze interactieve presentatie over motiverende gespreksvoering geeft hier inzicht in en laat zien wat kan helpen om de ander wel zover te krijgen. Daarbij worden de kernelementen van Motiverende Gespreksvoering besproken. 

Motiverende Gespreksvoering (MGV), ofwel Motivational Interviewing (MI), een evidence based methode om cliënten te motiveren voor verandering, en positief gedrag te stimuleren en aan te wakkeren. Motiverende Gespreksvoering is ontstaan in het verslavingsveld, maar heeft inmiddels wereldwijde vertakkingen in vele vormen van coaching en hulpverlening; eigenlijk overal waar (gedrags-)verandering een belangrijk item is.

In deze presentatie wordt interactief gewerkt waarbij theorie en oefeningen elkaar voortdurend afwisselen.

 

Doelgroep
Niveau

WO
(post)HBO
(post)MBO

Sector

Gehandicaptenzorg
Arbeid
Onderwijs
Verpleeghuiszorg/ouderenzorg
Maatschappelijk werk
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante zorg

Beroepsgroep

gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsten, (GZ-)psychologen, woon-, activiteiten-, coördinerend - & ambulant begeleiders (zorg), verzorgenden, medewerkers indicatie-organen, maatschappelijk werkenden, teamleiders, leerkrachten, jobcoaches, arbeidsbegeleiders, arbeidsdeskundigen, managers, consulenten en zorgloketten en gemeenten, ADL-ers

Hilde Jans is psycholoog en gespecialiseerd in gedragsverandering, persoonlijke effectiviteit en Motiverende Gespreksvoering. Hilde is werkzaam als coach en trainer en begeleidt mensen en organisaties al jaren in veranderingsprocessen. Zij gaat ervan uit dat mensen graag het beste uit zichzelf willen halen. Alle kwaliteiten en talenten die daarvoor nodig zijn, zijn vaak al aanwezig. De kunst is om deze naar boven te krijgen en te benutten!

Risicofactoren voor klachten na licht traumatrisch hersenletsel bij kinderen en jongeren - Brains Ahead!
Irene Renaud, neuropsycholoog/promovendus, Maastricht University/Revant Revalidatiecentrum

 

 

 

 

Doelgroep
Niveau

WO, (post)HBO, (post)MBO

Sector

Gehandicaptenzorg
Arbeid
Onderwijs
Verpleeghuiszorg/ouderenzorg
Maatschappelijk werk
Revalidatie/ziekenhuis
Ambulante zorg

Beroepsgroep

paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsten, activiteitenbegeleiders, coördinerend begeleiders, ambulant begeleiders (zorg), medewerkers indicatie-organen, zorgloketten en gemeenten, maatschappelijk werkenden, leerkrachten, jobcoaches, arbeidsbegeleiders, arbeidsdeskundigen, teamleiders, managers en consulenten.

Irene Renaud, MSc. (neuropsycholoog) is promovendus op het Brains Ahead! onderzoek naar activiteiten en participatie bij kinderen en jongeren met licht traumatisch hersenletsel. Irene is o.a. actief als secretaris van de landelijke Hersenletsel en Jeugd Onderwijs en Onderzoek werkgroep, volgt de basiscursus Cognitieve Gedragstherapie voor kind en jeugd.

Het kan ook anders!
Cognitieve en emotieve rust na hersenletsel; een neurobiologische beschouwing.
Jeanne Roeland, zelfstandig ondernemer/voorzitter Stichting Hersenschudding
Marten Klaver, zenuwarts

Jeanne Roeland liep als fanatiek sporter in de afgelopen 12 jaar 4 keer een hersenschudding op. Zij stuitte op veel onbegrip van haar omgeving en artsen, wanneer zij tijd nodig had om te herstellen. Een half jaar was al vrij lang in de ogen van anderen. Zij kwam in de WIA terecht toen zij bij haar laatste hersenschudding niet herstelde. 

De ervaringen en het verhaal illustreren de zoektocht naar herstel. Hoe kan een ogenschijnlijke onschuldige hersenschudding zoveel problemen aanrichten? En hoe kwam zij tot herstel? Het boek van Marten Klaver ‘Zakendoen met emoties’ en het mailcontact speelde een grote rol hierin. Jeanne is van mening dat emotieve, cognitieve en fysieke rust noodzakelijk is voor patiënten om niet te blokkeren in herstel. De stressor afwijzing stond centraal in de onrust die dit onbewust bij haar veroorzaakte. Jeanne licht dit  toe aan de hand van voorbeelden.

Het trauma na een trauma is vaak groter dan het trauma zelf. Hoe kan dat? De reden is dat psychologische factoren een rol gaan spelen naast het oorspronkelijke letsel. Het oorspronkelijke letsel geneest vanzelf. Daar zorgt het lichaam voor. Maar het brein met daarin cognitieve en emotieve functies kunnen de klachten als een storing onderhouden. Dit geeft een cognitieve en emotieve onrust; sensisatie. Het brein wordt overgevoelig. Pijn, vermoeidheid en concentratiezwakte spelen de hoofdrol. Het is van belang te weten waar de pijn zich afspeelt (hersenvliezen, nekspieren) en wat de pijn onderhoudt. Daarnaast moeten de andere klachten begrepen worden. De plaats waar lichaam en geest samen komen is het limbisch systeem. Ontregelingen veroorzaken fysieke en psychische klachten. Lichamelijke prikkeling, verkeerde denkbeelden/cognities, verdrongen emoties, maar vooral iatrogene invloeden met wisselende en niet passende diagnosen en sociale invloeden als het gebrek aan erkenning kunnen de limbische ontregeling in standhouden. Belangrijk is ook de externe locus of control, de dokter moet me beter maken, het vasthouden aan het letsel dat me is overkomen als een herstelbelemmerende opvatting. Uiteindelijk ligt de oplossing in het inzicht dat psychologische factoren een rol spelen en dat cognitieve en emotieve rust geboden is.

Doelgroep
Niveau

WO, (post)HBO, (post)MBO

Sector

Maatschappelijk werk
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante zorg

Beroepsgroep

medewerkers indicatie-organen, zorgloketten en gemeenten, teamleiders en managers

Jeanne Roeland ging na haar studie bestuurskunde aan de slag als Recruiter in de corporate wereld.
Op haar 14e levensjaar liep zij een hersenschudding op. In beginsel leek herstel niet meer mogelijk, maar gelukkig gebeurde dit wel na jaren. Als ZZP-er adviseert zij momenteel in zorg- en dienstverlening bij ‘onbegrepen klachten’ en (licht traumatisch) hersenletsel en is zij voorzitter van Stichting Hersenschudding.

Zenuwarts Marten Klaver heeft 25 jaar gewerkt als regulier neuroloog. Vanaf 2004 houdt hij zich bezig met de werking van de emotie in het brein.  Als medisch adviseur van psychosomatische therapeuten spant hij zich in om de behandeling van somatisch onvoldoende verklaarde lichamelijke klachten (SOLK) te verbeteren. Hij geeft les in de zogenaamde CEG nascholing aan psychosomatische therapeuten en behandel incidenteel patiënten per email.

Zie je door de bomen het bos niet meer? Werk oplossingsgericht!
Merel van Zoelen, neuropsycholoog, Gemiva/Hersenz
Wouter de Boer, neuropsycholoog, InteraktContour/Hersenz

Door oplossingsgericht werken blijft de regie bij de cliënt en zijn naasten. Je  laat het probleem los en gaat samen op zoek naar uitzonderingen; wanneer is het probleem er niet?  Talenten, hulpbronnen en eerdere successen zijn de basis. Wil je vaardiger worden in oplossingsgericht werken en leren kijken naar wat wèl werkt, dan is dit jouw workshop. Morgen toepasbaar in de praktijk!

Doelgroep
Niveau

WO, (post)HBO, (post)MBO

Sector

Revalidatie,
Gehandicaptenzorg
Ambulante ondersteuning

Beroepsgroep

Begeleiders, paramedici, verpleegkundigen, revalidatieartsen, teamleiders en managers.

Merel van Zoelen en Wouter de Boer delen een groot enthousiasme voor oplossingsgericht werken en geven hierover workshops en scholing. Zij zijn praktisch, resultaatgericht en optimistisch ingesteld. Een oplossingsgerichte benadering maakt het werken met mensen met hersenletsel effectiever, makkelijker en vooral leuker. Binnenkort verschijnt een boek waarin zij nader ingaan op dit onderwerp. Zij werken als neuropsycholoog voor Hersenz, een behandeltraject  voor mensen met hersenletsel in de chronische fase.

Samen oefenen met een naaste na een beroerte.
Wat is het effect en wat vinden mensen ervan?
Judith Vloothuis, revalidatiearts en onderzoeker

In het Care4Stroke onderzoek is er in een gerandomiseerde studie een interventie onderzocht waarin mensen met een beroerte 8 weken lang samen met een naaste oefenen in aanvulling op de reguliere therapie. Instructie en evaluatie door de fysiotherapeut wordt hierbij wekelijks gedaan. De oefeningen worden ondersteund door video’s in een app. In de presentatie wordt ingegaan op de effecten van deze interventie op onder andere fysieke uitkomsten voor de patiënt, belasting voor de naaste, de kosten en wat de deelnemers van de interventie vonden.

Doelgroep
Niveau

WO, (post)HBO en (post)MBO

Sector

Gehandicaptenzorg
Maatschappelijk werk
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante zorg

 

 

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, ambulant begeleiders (zorg), medewerkers indicatie-organen, zorgloketten en gemeenten, maatschappelijk werkenden, teamleiders en managers

Judith Vloothuis is als revalidatiearts sinds 2010 werkzaam op een poliklinische afdeling voor mensen met Hersenletsel. Daarnaast is zij als onderzoeker betrokken bij het Care4Stroke project waarin patiënten met hersenletsel samen met een naaste oefenen in aanvulling op de reguliere therapie en heeft zij speciale interesse in e-health in de revalidatie en het gebruik van apps.

Ben niet bang om te denken! En wat als je dat wel bent.....
Een nieuwe verklaring voor langdurige klachten na licht hersenletsel
Melloney Wijenberg, MSc, promovendus, Maastricht University

Iedereen vergeet wel eens wat, heeft moeite om zich ergens op te concentreren, maakt foutjes of voelt zich soms moe. Dit zijn voorbeelden van klachten bij het verwerken van informatie door de hersenen. Over deze klachten wordt verschillend gedacht: de ene persoon relateert deze klachten aan een drukke en stressvolle periode, of accepteert wel eens iets te vergeten, terwijl de ander zich er zorgen over maakt en erover piekert. Zou dat anders zijn als iemand net een licht hersenletsel heeft opgelopen? 

In deze interactieve workshop komt aan de orde wat mogelijke oorzaken zijn van langetermijngevolgen na een licht hersenletsel. Kunnen gedachtes over klachten ervoor zorgen dat ze eerder weggaan, langer blijven, of zelfs verergeren? Wat kan iemand nog doen, als je bang bent om je hersenen te belasten? Wat kan de zorgprofessional en onderzoeker toepassen in zijn manier van benaderen, signaleren en behandelen?

In de workshop ga je nadenken over deze vragen en bespreken we een nieuwe mogelijke verklaring voor langdurige klachten na licht hersenletsel. Volgens dit biopsychosociale model zorgt een ziekteproces van catastroferen en vermijden voor een verergering van klachten waar men juist zo bang voor is.

Ben niet bang om mee te denken en kom naar deze workshop!

Doelgroep
Niveau

WO, (post)HBO, (post)MBO

Sector

alle

Beroepsgroep

alle

Melloney Wijenberg is als junior onderzoeker betrokken bij het Expertisecentrum Hersenletsel Limburg. Daarnaast is ze als neuropsycholoog werkzaam geweest bij Zuyderland Medisch Centrum in Sittard-Geleen. Mellony heeft de onderzoeksmaster neuropsychologie en bachelor psychologie afgerond aan de Maastricht University.  Haar onderzoek richt zich vooral op langdurige klachten na een hersenschudding.

Binnen het biotoop van het bos heeft elke organisatie elkaar nodig.
De kracht van verbiding en samenwerking, en het verkrijgen van regie tijdens het re-intergratieproces.
Natascha van Schaardenburgh, directeur/ergatherapeut/jobcoach, VolZin

Het krijgen van hersenletsel heeft grote impact op iemands werkende leven. Vaak weten mensen met NAH, hun naasten en werkgever niet goed hoe ze invulling moeten geven aan alle veranderingen die er zijn.    

In deze lezing wordt ingegaan op cruciale factoren in het re-integratieproces; het krijgen van eigen regie en het leggen van verbindingen tussen de betrokken professionals (revalidatie, werkgever, arbodienst en jobcoaches), maar ook hoe tegenwerkende krachten, samenwerkende krachten kunnen worden.

Bespreken van best practices  over de training ‘De interventie: Aan het Werk?!. Deze training  voor jongeren met een fysieke aandoening (vaak hersenletsel) wordt gegeven door Rijndam Revalidatie, Reade revalidatie en reumatologie en Rijnlands Revalidatie in samenwerking met Bureau VolZin. De wijze waarop samengewerkt wordt met de verschillende revalidatiecentra en professionals uit de eerste lijn (non-profit en profit) is uniek en blijkt succesvol. 

Een ander voorbeeld van verbinding en ketens is de samenwerking met de ’Edwin van de Sar Foundation’ bij het programma ‘de Class’. Deelnemers met NAH worden binnen ‘de Class’ begeleid door een medisch team, studiecoaches, sportcoaches en jobcoaches die profiteren van het zakelijk netwerk van de ‘Edwin van de Sar Foundation’. 

 

Doelgroep
Niveau

WO, (post)HBO, MBO

Sector

Onderwijs
Revalidatie/Ziekenhuis
Gehandicaptenzorg
Ambulante zorg

Beroepsgroep

gedragskundigen, paramedici, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen, woonbegeleiders, activiteitenbegeleiders, coördinerend begeleiders, ambulant begeleiders (onderwijs en zorg), maatschappelijk werkenden, leerkrachten.

Natascha van Schaardenburgh startte haar loopbaan als ergotherapeut in Rijndam Revalidatie, waar zij werkzaam was op een klinisch afdeling voor patiënten met ernstig hersenletsel. De vraag van deze patiënten om weer aan het werk te kunnen, heeft er toe geleid dat zij jobcoach werd en Bureau Volzin (landelijk opererend coaching en re-integratiebedrijf gespecialiseerd in het begeleiden van mensen met hersenletsel) oprichtte.

Kofi en Els aan de keukentafel
Rieke Helleman-Hengelaar, MSc. docent en promovendus, Hogeschool van Amsterdam

Diversiteit speelt een rol binnen de samenwerking tussen (zorg)professionals en migrantenmantelzorgers bij het gezamenlijk zorgen voor een cliënt met een niet-aangeboren hersenletsel. Het onderzoek is gericht op het versterken van deze samenwerking welke plaatsvindt in zorgnetwerken. Hiervoor voeren we enerzijds interviews met cliënten met NAH, migrantenmantelzorgers en verschillende (zorg)professionals. Anderzijds werken we met de betrokkenen uit zorgnetwerken, docenten en studenten samen in een community of practice.  In de community of practice delen zij ervaringen, informeren en adviseren zij elkaar gericht op het ontwikkelen van concrete producten voor het in de praktijk gericht op het versterken van de samenwerking. 

Uit de voorlopige resultaten blijkt dat cliënten, mantelzorgers en (zorg)professionals tijdens de samenwerking niet altijd op de hoogte zijn van elkaars perspectief op zorgverantwoordelijkheden binnen de samenwerking en dat zij verschillende verwachtingen kunnen hebben ten aanzien van de geleverde zorg. Dit wordt versterkt door aanwezige aspecten van diversiteit, zoals bijvoorbeeld leeftijd, gender, sociaal economische status, etniciteit en geloof. Daarnaast is het zeer waardevol gebleken om onderzoek te doen en producten te ontwikkelen in gelijkwaardigheid en dialoog met de betrokkenen uit diverse zorgnetwerken, zo kan de brug tussen theorie en praktijk worden gemaakt. 

 

Doelgroep
Niveau

WO, (post) HBO, (post)MBO

Sector

Gehandicaptenzorg
Ouderenzorg
Revalidatie
Ambulante zorg

Beroepsgroep

verpleegkundigen, woonbegeleiders, ambulant begeleiders (zorg), verzorgenden en teamleiders.

Rieke Hengelaar heeft als ergotherapeut ervaring in de eerste lijn en neurorevalidatie. Voor de master development studies heeft zij in Ghana een onderzoek gedaan naar sociale inclusie van mensen die getroffen zijn door Polio en in Nepal naar het welzijn van mantelzorgers van kinderen met cerebrale parese. Zij doceert over sociologie, community development en mantelzorg. Daarnaast is zij promovenda aan het VUMC in Amsterdam, waarbij zij de focus heeft op mantelzorg en diversiteit en tot doel heeft inzicht te krijgen in de rol van diversiteit binnen de samenwerking in een zorgnetwerk rondom de cliënt met NAH. 

 

persoonlijkheid en copingstijlen (voorlopige titel)
Myrthe Scheenen, MSc, Universiteit van Groningen

In het promotietraject is er uitgebreid landelijk onderzoek gedaan naar de gevolgen van licht traumatisch hersenletsel en de invloed van persoonlijkheidsfactoren op deze uitkomst. Wat maakt dat sommige mensen vastlopen en anderen niet?  Het onderzoek richtte zich op aspecten zoals persoonlijkheid en coping stijlen. Een interventie is toegepast om te kijken of deze klachten voorkomen konden worden. In de presentatie wordt de problematiek toegelicht met behulp van casuïstiek en worden de uitdagingen en mogelijkheden voor behandeling aan de orde.

Doelgroep
Niveau

WO, (post) HBO en post (MBO)

Sector

Arbeid

Onderwijs

Ouderenzorg

Maatschappelijk werk

Revalidatie/Ziekenhuis

Ambulante zorg

 

Beroepsgroep

Gedragskundigen, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen, woonbegeleiders, Activiteitenbegeleiders, maatschappelijk werkenden, ADL-ers

Na haar Master Klinische Neuropsychologie is Myrthe Scheenen een promotieonderzoek gestart aan het UMC Groningen, onder leiding van Joke Spikman. Samen met Joke heeft zij een preventieve behandeling ontwikkeld die tot doel had lange termijn klachten na licht traumatisch hersenletsel te voorkomen. De verdediging van haar proefschrift zal in september2017 zijn.

Vervolgens werkte Myrthe in de revalidatie. Momenteel werkt zij bij een praktijk in Groningen met patiënten met NAH, daarnaast doet zij psychiatrische expertiseonderzoeken.  

 

Waarom vallen mensen met ernstig hersenletsel nog steeds tussen wal en schip?
En hoe lossen we het (eindelijk) op?
Jan Lavrijsen, senior onderzoeker NAH, Niemand tussen Wal en Schip

Nadat in de jaren 90 van de vorige eeuw complexe zorgsituaties en dilemma’s bij mensen met de meest ernstige vormen van hersenletsel, waaronder langdurige bewustzijnsstoornissen, volop in de belangstelling stonden, lijkt de zorg voor deze doelgroep nog steeds een donker en ontoegankelijk bos. Een bos waarin naasten en hulpverleners de bomen en paden niet meer zien en elkaar niet (meer) weten te vinden in het versnipperde zorglandschap. Destijds werden diverse rapporten geschreven met aanbevelingen tot oplossingen, maar daarna lijkt de tijd te hebben stilgestaan. Nog steeds zoekt men in binnen- en buitenland naar mogelijkheden en grenzen en is niet duidelijk wie wat in welke fase kan betekenen. 

In deze presentatie worden de belangrijkste lessen uit de laatste tientallen jaren vertaald naar de betekenis voor het heden en de toekomst. Daarbij wordt ook ontoegankelijke (niet digitaal beschikbare) expertise uit het verleden weer toegankelijk gemaakt, met concrete uitdagingen voor eenieder die betrokken is bij de zorg voor deze kwetsbare doelgroep. Zodat we elkaar en de paden naar lichtpunten kunnen vinden… en, door wat nodig is te verbinden, uiteindelijk niemand meer tussen wal en schip laten vallen.

 

Doelgroep
Niveau

WO
(post) HBO
(post)MBO

Sector

Gehandicaptenzorg
Arbeid
Onderwijs
Verpleeghuiszorg/ouderenzorg
Maatschappelijk werk
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante zorg

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen, woon-, activiteiten-, coördinerend - en ambulant begeleiders (zorg), medewerkers indicatie-organen, zorgloketten en gemeenten, maatschappelijk werkenden, verzorgenden, leerkrachten, teamleiders, ADL-ers, managers en consulenten.

Dr. Jan Lavrijsen is als voormalig verpleeghuisarts (nu specialisme ouderengeneeskunde) gepromoveerd op de lotgevallen van mensen bij wie het bewustzijn niet meer terugkeert. Vijf jaar geleden nam hij het initiatief om de onderzoeksgroep Niemand tussen Wal en Schip op te richten, naar de lotgevallen van mensen met ernstig hersenletsel en hun naasten, en in 2016 het Expertisenetwerk Ernstig NAH. Hij geeft  in binnen- en buitenland lezingen  over dit onderwerp en is o.a. lid van de stuurgroep Zorgstandaard Traumatisch Hersenletsel. 

Neurorevalidatie: vanuit historisch oogpunt een blik in de toekomst
Wouter Lambrecht - klinisch neuropsycholoog

Tot een paar decennia geleden was "neurorevalidatie" voornamelijk gericht op het motorische- en communicatieve aspect. Gelukkig staat intussen ook het cognitieve aspect al stevig "in the picture", met nog recenter ook (hoewel geleidelijk aan) aandacht voor het emotionele- en sociaal-cognitieve aspect van neurorevalidatie. Is deze evolutie toe te juichen? En vertaalt zich dit in een groter welbevinden? Spaart de maatschappij hier geld mee uit? Waar moeten we binnen de neurorevalidatie voornamelijk onze pijlen op richten (in functie van welbevinden en vanuit economisch perspectief)? 

Vanuit de geschiedenis kijken we naar wat er binnenkort aankomt en geef ik een aantal praktische tips mee, bijvoorbeeld  door een aantal concrete programma’s te beschrijven. 

 

Doelgroep
Niveau

WO, post(HBO) en post(MBO)

Sector

Gehandicaptenzorg
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante zorg

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen, activiteitenbegeleiders, maatschappelijk werkenden en verzorgenden.

Wouter Lambrecht is als klinisch neuropsycholoog verbonden aan de Hersenletselpraktijk en het Centrum voor Neuropsychologie, beide gelegen te Gent. Hij is (co-)auteur van verschillende artikelen met betrekking tot neuropsychologie en behandeling van de gevolgen van een NAH in het bijzonder, van het boek ‘Breinzicht: Toegepaste neuropsychologie bij niet aangeboren hersenletsel’ en ‘Kop op’.

VTS - Visual Thinking Strategies
Kijken naar kunst verbindt
René ter Horst, gz-psycholoog bij Amstelring
Ellemarie Molenkamp, logopedist bij Reade

Visual Thinking Strategies (VTS) is een methode waarbij in groepsverband binnen een vaste structuur naar kunst wordt gekeken. In Reade wordt VTS in groepsverband ingezet om cognitieve- en taalgerelateerde vaardigheden te trainen en inzicht te verschaffen in veranderingen op dit vlak. De doelen lopen hierbij uiteen: het trainen van de waarneming (bijvoorbeeld bij visuele waarnemingsproblemen of  neglect), het kritisch-analytisch denken (bijvoorbeeld bij denkstoornissen), het structureren en to the point formuleren van gedachten (bijvoorbeeld bij cognitieve ontremming, frontale stoornissen of afasie). 

De VTS-deelnemers leren op een impliciete manier. Zonder dat hier een oordeel over gevormd wordt en zonder ‘verstand’ van kunst te moeten hebben. Het zelf beoefenen van de VTS-methode lijkt overigens gemakkelijker dan het is! Het parafraseren van observaties, het op de juiste momenten, met de juiste vragen, doorvragen en ten alle tijde neutraal te blijven vereist veel oefening. 

VTS kan ingezet worden voor diverse doeleinden. Denk aan: patiëntenzorg (cognitieve doelen), teambuilding (oordeelloos luisteren naar anderen), studenten verpleegkundigen/artsen (aanscherpen en bewustwording van het eigen observerend vermogen, het helder formuleren en kunnen beargumenteren van gedachten). 

VTS is ontwikkeld in de VS door Abigail Housen en Philip Yenawine en wordt daar onder andere toegepast op Yale en Harvard.

Je hoeft geen verstand van kunst te hebben om deel te nemen aan deze interactieve workshop. 

 

Doelgroep
Niveau

post(HBO)

Sector

Onderwijs
Ouderenzorg
Revalidatie/Ziekenhuis

 

 

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten,(GZ-)psychologen, woonbegeleiders, activiteitenbegeleiders, coördinerend begeleiders, ambulant begeleiders (zorg).

René ter Horst is gz-psycholoog bij Amstelring en VTS-trainer

Ellemarie Molenkamp werkt 8 jaar als logopedist bij Reade in verschillende niet-aangeboren hersenletselteams. Zij behandelt cliënten individueel en in groepsverband op het gebied van onder andere afasie, dysartrie en cognitieve communicatieproblemen. In één van de groepen wordt VTS als middel ingezet om cognitieve- en talige vaardigheden te (her)leren/inzicht te verschaffen in veranderingen op dit vlak. Samen met René ter Horst geeft zij 2 keer per jaar VTS-trainingen vanuit Reade Academy voor externen.

 

Met MAF meer mens
van overleven naar voluit leven
Ellis Merkelijn, coach, trainer en ervaringsdeskundigen St. Hersenletselsupport
Marja Steegenga, trainer, counseler en oprichter St. Hersenletselsupport

Met MAF meer mens is winnaar van de Hersenbokaal 2016. Hiermee is het mogelijk geworden een praktische (online) training te ontwikkelen voor mensen met hersenletsel en hun naasten. Je leert anders omgaan met stress, vermoeidheid en de veranderingen na het letsel. Je staat stil bij die dingen die voor jou belangrijk zijn, zodat je weer meer regie krijgt over je leven. Van overleven naar leven.

Met MAF meer mens, brengt het beste van Mindfulness, ACT en Focussen samen. Dit zijn bestaande wetenschappelijk bewezen methodieken die we in de training bij elkaar brengen. Met MAF meer mens richt zich daarbij specifiek op mensen met Hersenletsel in de chronische fase en de mantelzorger. De e-learning en de oefeningen worden aangepast aan deze doelgroep.

In deze workshop nemen we jullie mee in de achtergrond en ontwikkelfase van deze e-learning. Wil je hier meer over weten en kennismaken met enkele MAF stappen? Meld je dan aan voor deze workshop. 

Doelgroep
Niveau

WO

(post)HBO

(post)MBO

Sector

Gehandicaptenzorg
Arbeid
Onderwijs
Verpleeghuiszorg/ouderenzorg
Maatschappelijk werk
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante zorg

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsten, (GZ-)psychologen, woon-, activiteiten-, coördinerend - & ambulant begeleiders (zorg), verzorgenden, medewerkers indicatie-organen, maatschappelijk werkenden, teamleiders, leerkrachten, jobcoaches, arbeidsbegeleiders, arbeidsdeskundigen,  managers, consulenten en zorgloketten en gemeenten, ADL-ers

Stichting HersenletselSupport biedt vanuit een unieke combinatie van professionaliteit en ervaringsdeskundigheid, support aan mensen met hersenletsel, hun directe omgeving en werkgevers. 

Marja Steegenga is ZKM®-coach en loopbaanprofessional, Mindfulness- en ACT trainer en heeft ruim 25 jaar met en voor mensen met hersenletsel gewerkt..

Ellis Merkelijn is coach, trainer en ervaringsdeskundige NAH.

 

Denk aan hersenletsel! Als een patiënt met vage klachten bij de huisarts komt
Caroline van Heugten - hoogleraar klinische neuropsychologie, Maastricht University
Nicole Sillekens - behandelaar bij SGL

Uit de klinische praktijk en onderzoeksresultaten is bekend dat een aanzienlijk deel van de hersenletsel patiënten op de lange termijn niet de juiste zorg ontvangt, terwijl er in Nederland voldoende en goede zorg beschikbaar is (zie bijvoorbeeld Hersenstichting rapport Navigeren naar herstel, 2011). Een van de mogelijke redenen daarvoor is de erkenning en herkenning van de lange termijn problematiek door de huisarts. Erkenning van lange termijn gevolgen van hersenletsel kan het beste worden bereikt door gerichte informatievoorziening en na- en bijscholing aan huisartsen. Herkenning van lange termijn gevolgen kan worden gestimuleerd door de huisarts een tool in handen te geven dat helpt bij herkenning van de problemen en differentiatie van deze problemen ten opzichte van mogelijke andere oorzaken.

Tijdens deze workshop wordt de huisartsentool die inmiddels is ontwikkeld met financiële steun van de Hersenstichting, gepresenteerd. Het gebruik van de tool wordt uitgelegd aan de hand van casuïstiek. Tot slot wordt stilgestaan bij de wijze waarop deze tool het beste in de regio kan worden geïmplementeerd.

 

Doelgroep
Niveau

WO, (post)HBO, (post)MBO

Sector

Gehandicaptenzorg, Ouderenzorg, Revalidatie/Ziekenhuis

Beroepsgroep

Eerste lijn, huisartsen, wijkteams, gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen en maatschappelijk werkenden.

Caroline van Heugten is hoogleraar klinische neuropsychologie aan de Universiteit Maastricht. Haar onderzoek richt zich met name op neuropsychologische behandeling en verbetering van de zorg voor mensen met NAH in het algemeen. Naast de ontwikkeling van instrumenten voor diagnostiek en evaluatie van behandeling, ontwikkelt en evalueert zij de klinische en kosteneffectiviteit van behandeling. Caroline van Heugten is één van de initiatiefnemers van het Expertisecentrum Hersenletsel Limburg.

Nicole Sillekens is als behandelaar werkzaam bij SGL. Sinds een aantal jaren gaat haar aandacht vrijwel volledig uit naar Hersenz, behandelprogramma voor mensen met hersenletsel in de chronische fase. Hierbij zijn haar taken het afnemen van de intake, het geven van groepsbehandeling en het geven van thuisbehandeling. Nicole werkte ook mee aan een aantal scholingen voor huisartsen en bedrijfsartsen op het gebied van hersenletsel.   

Ontmoet de digitale toekomst van revalidatie!
Bert Mulder, lector informatie, technologie en samenleving Haagse Hogeschool

De toekomst van revalidatie is die van ‘een digitale revalidatie omgeving’. Het project Fast@Home realiseert die ontwikkeling door het creëren van zo’n digitale revalidatie omgeving thuis die enkele jaren lang wordt onderzocht. Op basis daarvan ontstaat het beeld op welke manier een digitale infrastructuur straks bepalend zal zijn voor revalidatie, zowel intramuraal als extramuraal. De presentatie laat zien hoe zo’n omgeving in elkaar zit en schetst de contouren van een digitale revalidatie architectuur.

Doelgroep
Niveau

WO, (post)HBO, 

Sector

Revalidatie/ziekenhuis, Gehandicaptenzorg

Beroepsgroep

revalidatieartsen, medewerkers indicatie-organen, teamleiders, managers, bestuurders, beleidsmakers en ICT-staf.

Bert Mulder richt zich, als lector informatie, technologie en samenleving, op de brede maatschappelijke mogelijkheden van digitalisering voor zorg en overheid. In die context onderzoekt hij de adoptie van e-health in steden en is de betrokken bij de komende digitalisering van revalidatie.

Spelenderwijs in gesprek over kwaliteit van leven
Ellen Spanjers, stichtring de Bagagedrager

Verrassend, openhartig, educatief, verhelderend, taboedoorbrekend en met humor.

Met het eigenwijze spel ‘Een steekje los?’ kunnen partners, familieleden en zorgverleners de gevolgen van hersenaandoeningen bespreekbaar maken. Kwaliteit van leven, wat is dat? Hoe doe je dat? Hoe is het om te leven met een onzichtbare hersenaandoening? Hoe ga je om met de reacties uit je omgeving? En kun je de aandoening accepteren? Kan je zelf je kwaliteit van leven verbeteren? 

Tijdens deze spelworkshop maak je kennis met de verschillende toepassingen van het spel. Het spel is breed inzetbaar bij diverse gelegenheden, bijvoorbeeld gespreksgroepen en voorlichtingsbijeenkomsten, maar ook thuis met familie. Het is geschikt voor diverse doelgroepen. De kracht is om het spel met te spelen met een gemengde groep (cliënten, familie, mantelzorgers, hulpverleners) om onderwerpen waar een taboe op rust op een laagdrempelige manier bespreekbaar te maken. Het kan gaan over een breed scala van hersenaandoeningen; van hersenletsel tot depressie, gericht op diverse levensthema’s zoals sociale contacten, vrije tijd, zingeving, gezondheid, studie en beroep, hulp, relaties, thuis. Het biedt goede handvatten om met elkaar in gesprek te gaan. 

Dit spel kreeg in 2014 de Hersenbokaal uitgereikt van de Hersenstichting. 

 

 

Doelgroep
Niveau

(post)HBO en (post)MBO

Sector

Arbeid
Onderwijs
Ouderenzorg
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante zorg

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, revalidatieartsen, woonbegeleiders, activiteitenbegeleiders, coördinerend begeleiders, ambulant begeleiders (zorg), medewerkers indicatie-organen, zorgloketten en gemeenten, verzorgenden, leerkrachten, arbeidsbegeleiders, arbeidsdeskundigen, teamleiders, managers en consulenten.

Ellen Spanjers is initiator en projectleider bij Stichting De Bagagedrager en reeds 20 jaar actief in et initiëren, ontwikkelen en realiseren van innovatieve projecten, gericht op de beeldvorming over psychische aandoeningen en kwaliteit van leven. Alle projecten worden ontwikkeld samen met ervaringsdeskundigen, familie, hulpverleners, studenten en docenten. Het bordspel ‘Een Steekje Los?’ is één van de succesvolle projecten die meerdere innovatieve prijzen heeft gewonnen, waaronder de Hersenbokaal 2014 van de Hersenstichting.

 

 

Geslapen maar niet uitgerust; wakker worden!
Slaap-waakritme stoornissen bij NAH en de gevolgen van hersenletsel
Esmée Verwijk, klinisch neuropsychoploog bij Parnassia
Henk Eilander, klinisch neuropsycholoog Brainconsult

Slaap- dan wel vermoeidheidsstoornissen worden bij NAH veel (72%) gerapporteerd en zijn van negatieve invloed op het herstelproces en op de kwaliteit van leven.

Uit een meta-analyse (Mathias, 2012) blijkt dat 50% van de mensen met een traumatisch hersenletsel een slaapstoornis heeft. Insomnia (slapeloosheid) en hypersomnia (overmatige slaperigheid overdag) komen 3 maal zo veel voor vergeleken met de gezonde populatie en de slaapapneu maar liefst 12 keer. Van de mensen met slaapklachten heeft 36% een circadiane ritmestoornis (slaappatronen die niet overeenkomen met het klassieke dag- en nachtritme). In het veld ontbreekt het aan systematische evaluatie van het slaap-waakritme bij mensen met NAH. In de voordracht wordt aan de hand van een casus het belang van systematische evaluatie van en gerichte interventie op slaap-waakstoornissen besproken.

 

Doelgroep
Niveau

WO, (post)HBO en (post)MBO

Sector

Gehandicaptenzorg
Ouderenzorg
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante zorg

 

 

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, (gz)psychologen, woonbegeleiders, coördinerend begeleiders, ambulant begeleiders (zorg), verzorgenden, consulenten, huisartsen

Esmée Verwijk  begon haar loopbaan in de revalidatie en deed daar haar eerste ervaring op met (ernstige) niet aangeboren hersenletsel. Momenteel is zij als klinisch neuropsycholoog en onderzoeker werkzaam in de psychiatrie met speciale aandacht voor en interesse in slaapstoornissen en chronobiologie.

Henk Eilander is opgeleid als ontwikkelingspsycholoog en werkte eerst 5 jaar in de zorg voor verstandelijk gehandicapten. Daarna 30 jaar in de kinderrevalidatie, waarvan een aanzienlijk deel met jeugdigen met een bewustzijnsstoornis na coma ten gevolge van ernstig niet-aangeboren hersenletsel. Nu is Henk Eilander als senior onderzoeker verbonden aan de onderzoeksgroep Niemand tussen Wal en Schip van de Radboudumc.

De Ronnie Gardiner Methode (RGM): zet je brein in beweging!
Mariken Jaspers, oefentherapeut en oprichter RGM Nederland

De Ronnie Gardiner Methode (RGM) is een gestructureerde, multi-sensorische en multi-modale oefenmethode waarbij ritme en muziek ingezet worden om beweging, spraak en cognitie te stimuleren. Dit gebeurt aan de hand van geprojecteerde symbolen. Het niveau van de oefeningen wordt aangepast aan de doelgroep.

Omdat er tijdens uitvoeren van de oefeningen, zittend of staand, bewegingen worden afgewisseld (motorische cortex), woorden worden uitgesproken (taal/spraakcentra in de linker hemisfeer), symbolen worden gelezen (visuele cortex) en vertaald naar een beweging (pre-frontale cortex en beide temporaalkwabben) en wordt geluisterd naar de muziek (oa auditieve cortex, limbisch systeem en cerebellum), worden er veel verschillende hersengebieden tegelijk geactiveerd. Dit zorgt voor verbetering van uiteenlopende functies.

RGM wordt met succes ingezet, bij onder meer mensen met hersenletsel. De effecten die deelnemers toeschrijven aan de RGM oefeningen zijn o.a.: toename van energie, verbetering van concentratievermogen, spraak en geheugen, afname van overgevoeligheid voor prikkels, toename van denksnelheid, verbetering van stemming, verbetering van balans en functioneren van de aangedane zijde.

RGM wordt ingezet door onder meer logopedisten, fysio-, muziek- en oefentherapeuten als aanvulling op de reguliere behandeling van mensen met hersenletsel. Na deze interactieve workshop RGM heeft u inzicht in de achtergrond en effecten van RGM, ook heeft u zelf ervaren hoe RGM werkt. Meer informatie: www.rgm-nederland.nl.

 

 

Doelgroep
Niveau

WO, (post)HBO, (post)MBO

Sector

Gehandicaptensector, onderwijs, Ouderenzorg, Revalidatie/Ziekenhuis

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (gz-)psychologen, activiteitenbegeleiders, leerkrachten, teamleiders, managers, consulenten, neurologen en bewegingsagogen.

Mariken Jaspers heeft als oefentherapeut 25 jaar ervaring in een eigen praktijk. Steeds vaker kreeg ze daar te maken met mensen met een neurologische aandoening. Ze was betrokken bij het schrijven van de eerste landelijke behandelrichtlijnen voor fysiotherapeuten en voor oefentherapeuten. Ze werd in Londen opgeleid tot master RGM-practitioner door Ronnie Gardiner zelf. Sinds 5 jaar gebruikt zij naast de reguliere oefentherapie, met veel plezier, de RGM voor mensen met hersenletsel, Parkinson, MS en dementie. Samen met André de Jong richtte zij RGM Nederland op om fysio- en oefentherapeuten, logopedisten, muziek- en ergotherapeuten en leerkrachten op te leiden tot RGM-practitioner en deze mooie methode bekendheid te geven in de gezondheidszorg en het onderwijs.

 

Subjectieve cognitieve klachten na een CVA: wat weten we erover en wat kunnen we ermee?
Mariëlle van Rijsbergen, neuropsycholoog en promovendus bij Tilburg University

Subjectieve cognitieve klachten komen vaak voor na een CVA, maar tot voor kort was er weinig over bekend omdat de meeste aandacht meestal uitging naar objectieve cognitieve problemen (in kaart gebracht middels neuropsychologische testen). Resultaten op neuropsychologisch onderzoek corresponderen echter niet altijd met de cognitieve klachten die mensen zelf in het dagelijkse leven ervaren. Uit de praktijk blijkt dat clinici vaak niet goed weten wat te doen bij mensen die dergelijke klachten rapporteren. Er is weinig onderzoek gedaan naar de factoren die samenhangen met het ervaren van subjectieve cognitieve klachten, de prognose en eventuele behandelmogelijkheden. 

In de presentatie zullen de resultaten worden getoond van het promotie onderzoek naar subjectieve cognitieve klachten na een CVA (de COMPlaints After Stroke – COMPAS - studie). Besproken wordt onder andere de prevalentie en het profiel van deze klachten in het eerste jaar na een CVA, de verschillen met een gezonde controlegroep, de factoren die samenhangen met het rapporteren van dergelijke klachten en het beloop van de klachten over de tijd. Ook zal worden ingegaan op mogelijke aanknopingspunten voor behandeling van subjectieve cognitieve klachten.  

 

Doelgroep
Niveau

WO
(post) HBO
(post) MBO

Sector

Revalidatie/ziekenhuis

Beroepsgroep

Gedragskundigen, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen, 

Mariëlle van Rijsbergen volgde na haar opleidingen neuropsychologie en medische psychologie een promotietraject aan Tilburg University. Subjectieve cognitieve klachten na een CVA stonden hierbij centraal. Eind 2017 zal zij op dit onderzoek promoveren. Daarnaast werkt zij als zelfstandig ondernemer en neuropsycholoog bij een 1e-lijns psychologiepraktijk gespecialiseerd in de behandeling en begeleiding van mensen met NAH.  

Kinderen met traumatisch hersenletsel een stille epidemie? en Is er toekomst voor de kinderneurochiriurgie in Nederland
Bedreigingen het hoofd bieden
Maayke Hunfeld, neuroloog-kinderneuroloog bij Erasmus Medisch Centrum en Sophia Kinderziekenhuis
Erik van Lindert, kinderneurochirurg Radboudumc

Deze sessie bestaat uit twee onderdelen: een bijdrage over traumatisch hersenletsel bij kinderen en een bijdrage over kinderneurochirurgie.

Kinderen met traumatisch hersenletsel een stille epidemie?

Jaarlijks bezoeken er ongeveer 15.000 kinderen en jongvolwassenen de spoedeisende hulp vanwege traumatisch hersenletsel.

Bij het merendeel van deze groep betreft het een licht traumatisch schedel schedelhersenletsel en bij een minderheid een middelzwaar- of ernstig traumatisch schedelhersenletsel. Een aanzienlijk percentage van deze kinderen heeft in mindere of meerdere mate op korte en lange termijn last van restverschijnselen (onder andere lichamelijk, cognitief, emotioneel) wat van grote invloed kan zijn op hun dagelijks functioneren en toekomstperspectief.

In deze presentatie wordt een overzicht gegeven van de classificatie van traumatisch hersenletsel, de incidentie, de behandeling en de gevolgen op korte en lange termijn. 

Is er toekomst voor de kinderneurochirurgie in Nederland?
Bedreigingen het hoofd bieden

De kinderneurochirurgie vormt een niche binnen een niche in de zorg. In deze zeer kleine subspecialisatie van de neurochirurgie zijn slechts 13 kinderneurochirurgen werkzaam, grotendeels in een deeltijdfunctie naast zorg voor volwassenen. Deze zorg wordt uitsluitend in de academische ziekenhuizen aangeboden. De kinderneurochirurgische zorg in Nederland wordt bedreigd door de kleine omvang van deze groep specialisten en processen van zorgconcentratie. Het vak en de zorg versnippert, zodat de expertise van chirurgen gevaar loopt, ziekenhuizen zorgfunctie dreigen te verliezen, patiënten en zorgverleners meer zullen moeten zoeken naar adequate zorg en toegang tot zorg verloren dreigt te gaan. 

De oplossing om deze problemen het hoofd te kunnen bieden lijkt een virtuele samenwerking van alle kinderneurochirurgen te zijn en een virtueel nationaal centrum kinderneurochirurgie te ontwikkelen. Daartoe is het KinderNeurochirurgisch Netwerk Nederland (www.KNNN.nl) opgericht. Het KNNN beoogt om samen met de patiënt en zijn ouders de kinderneurochirurgische zorg te verbeteren en de toegang tot die zorg te garanderen en verbeteren.

 

Doelgroep
Niveau

WO
(post)HBO
(post)MBO

Sector

Verpleeghuiszorg/Ouderenzorg
Gehandicaptenzorg
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante Zorg
Onderwijs

Beroepsgroep

gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (GZ)-psychologen, maatschappelijk werkers, woonbegeleiders, ambulant begeleiders (zorg). 

Maayke Hunfeld is neuroloog-kinderneuroloog in het Sophia Kinderziekenhuis. Naast poliklinische werkzaamheden is zij grotendeels werkzaam op de Kinder Intensive Care. Haar wetenschappelijk onderzoek is gericht op de lange termijn follow up van gereanimeerde kinderen, kinderen met ernstig traumatisch hersenletsel en kinderen na Extra Corporele Membraan Oxygenatie; een machine die de functie van long (en hart) tijdelijk kan overnemen (ECMO)behandeling.

Erik van Lindert volgde de studie Geneeskunde in Nijmegen en zijn opleiding tot neurochirurg in Mainz (D), in 1999 werd hij staflid neurochirurgie in Nijmegen. Vanaf 2002 is hij bezig met het op- en uitbouwen van de kinderneurochirurgie in Nijmegen. Erik is vanaf 2008 secretaris en vanaf 2016 voorzitter van de sectie kinderneurochirurgie van de Nederlandse Vereniging voor Neurochirurgie. Sinds 2015 is hij bezig alle kinderneurochirurgen in Nederland met elkaar te verbinden in een netwerk.

 

Van professionele distantie naar professionele verbinding
Over compassie in de zorg
Annetje Brunner - psycholoog, mindfulness trainer en eigenaar van De Werkschuur, Glimmen

In deze workshop maak je op praktische wijze kennis met ‘compassion for care’, een veld dat steeds meer ingang vindt in de professionele zorg. 

Hoe kan ik mij openstellen voor de lijdenslast van de ander, zonder mijzelf er in te verliezen? 

Hoe kan ik professioneel blijven zonder me af te sluiten? 

Hoe kan ik betrokkenheid tonen, zonder dat het mij veel meer tijd kost? 

Hoe kan ik geconfronteerd met emoties van de ander, overeind blijven?

Wat kan ik nog aan een patiënt of diens naasten bieden als ik feitelijk met lege handen sta? 

Compassie is een vaardigheid die we kunnen trainen.  Je maakt kennis met het G.R.A.C.E model voor compassie in professionele interacties van Joan Halifax (https://www.upaya.org/program/?id=1539) en met compassie-oefeningen uit het gerenommeerde trainingsprogramma van Erik van den Brink en Frits Koster Çompassievol leven (https://mbcl.nl/publicaties). Oefeningen die je direct kunt inzetten in je werk (en je leven).

‘Care is bij de ander zijn, mee-lijden, mee-voelen. Care is compassie. Het is de waarheid opeisen dat de ander mijn broeder of zuster is, menselijk, sterfelijk, kwetsbaar, zoals ik zelf. [..] Vaak kunnen we geen cure bieden, maar we kunnen altijd care bieden. To care is to be human’. – Henri Nouwen

 

Doelgroep
Niveau

WO, post(HBO) en post(MBO)

Sector

Gehandicaptenzorg
Arbeid
Onderwijs
Ouderenzorg
Maatschappelijk werk
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante zorg

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen, activiteitenbegeleiders, maatschappelijk werkenden en verzorgenden.

Annetje Brunner is sinds 2001 de eigenaar van en drijvende kracht achter trainingsbureau ‘De Werkschuur’, een collectief van senior mindfulness- en compassietrainers. Annetje studeerde psychologie aan de UvA en is gecertificeerd Mindfulness en Compassie Trainer (MBSR/ MBCT/ MBCL) bij het Instituut voor Mindfulness, onder leiding van Johan Tinge. Zij heeft een ruime staat van dienst als communicatietrainer en coach, met name in de zorgsector. 

Lange termijn effecten van Traumatrisch Hersenletsel
Erik Grauwmeijer, revalidatiearts bij Rijndam Revalidatie

Traumatisch hersenletsel is een belangrijke oorzaak van blijvende invaliditeit. Desondanks wordt traumatisch hersenletsel veelal beschouwd als een acuut incident, waarvoor de patiënt maar gedurende beperkte tijd specialistische begeleiding krijgt. Patiënten met traumatisch hersenletsel tonen wat dit betreft overeenkomsten met patiënten die een CVA hebben doorgemaakt. Beide groepen patiënten kunnen langdurig kampen met zogenoemde onzichtbare gevolgen, zoals intolerantie voor licht, geluid en drukte, geheugen- of aandachtsstoornissen en stemmingsproblematiek. Tevens geldt voor beide groepen patiënten dat deze problemen tot jaren na de gebeurtenis kunnen interfereren met dagelijkse bezigheden. Een patiënt die een CVA heeft doorgemaakt is echter vaak beter in beeld bij de huisarts dan de patiënt met traumatisch hersenletsel, bijvoorbeeld in verband met de aanpak van de cardiovasculaire risicofactoren. Bij patiënten met traumatisch hersenletsel is veelal minder sprake van comorbiditeit en is het risico op het niet of pas laat onderkennen van problemen groter.  

Doelgroep
Niveau

WO 
(post)HBO

 

 

Sector

Revalidatie/Ziekenhuis

Beroepsgroep

Gedragskundigen, revalidatieartsen, verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten, (GZ-)psychologen, en ambulant begeleiders. 

Na afronding van het VWO is Erik Grauwmeijer gestart met de opleiding fysiotherapie als alternatieve studie voor de  opleiding Geneeskunde. Deze studie heeft hij in 2007 is afgerond. Sinds 2013 is hij werkzaam als revalidatiearts in Rijndam Revalidatiecentrum, afdeling neurorevalidatie, waar hij zowel klinische als poliklinische patiënten begeleidt. Gedurende zijn opleiding tot revalidatiearts is ik gestart met het promotietraject dat zich richt op de lange termijn effecten van Traumatisch Hersenletsel.

In het bos van zorg aan kinderen met NAH de bomen zien
Presentatie van een Hersenletselteam voor jeugd en een verwijsgids
Kathleen Verseveld, coördinator Hersenletselteam Utrecht
Rianne Gijzen, MSc bij Vilans

In de regio Utrecht hebben professionals van verschillende organisaties en disciplines de krachten gebundeld voor verbetering van de zorg aan jeugd met NAH.

Bij het Hersenletselteam Utrecht komen in toenemende mate complexe vragen binnen van professionals en ouders over kinderen of jongeren met hersenletsel. Daarom is besloten om een Hersenletselteam specifiek voor jeugd in te richten. Voor professionals die werken met kinderen en jongeren worden Platforms georganiseerd om kennis met elkaar te delen en lacunes op te sporen en te dichten. Vanuit het Hersenletselnetwerk vindt begin januari 2018 een symposium plaats met als onderwerp kinderen en jongeren met hersenletsel. 

Naast de ontwikkeling van het Hersenletselteam wordt in de regio Utrecht gewerkt aan de implementatie van kwaliteitscriteria en een verwijsgids voor de zorg aan kinderen met een hersentumor. De kwaliteitscriteria en de verwijsgids zijn ontwikkeld door de Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker (VOKK), Stichting Kinderoncologie Nederland (SKION) en Vilans in nauwe samenwerking met kinderen, jongeren, ouders en professionals. De kwaliteitscriteria geven weer waar de zorg aan moet voldoen vanuit het perspectief van kinderen en ouders. De verwijsgids biedt informatie over waar gezinnen tijdens en na de behandeling van de hersentumor terecht kunnen.  

In deze presentatie maakt u kennis met het Hersenletselteam voor jeugd, de kwaliteitscriteria en de verwijsgids én denken we gezamenlijk na over toepassing in uw organisatie en regio. 

 

Doelgroep
Niveau

WO 
(post)HBO
(post)MBO 

Sector

Gehandicaptenzorg
Onderwijs
Maatschappelijk werk
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante zorg

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (gz)psychologen, ambulant begeleiders, medewerkers indicatieorganen, zorgloketten en gemeenten, maatschappelijk werkenden, verzorgenden, leerkrachten, teamleiders, managers, consulenten en artsen werkzaam in het ziekenhuis. 

Kathleen van Verseveld is sinds mei 2010 coördinator Hersenletselteam Utrecht. Sinds 2013 is zij bezig om samen met de patiëntenorganisatie Hersenletsel.nl een Hersenletselnetwerk (Hersenletselcentrum) Utrecht vorm te geven. Daarnaast werkt zij als kwartiermaker voor het Autisme Netwerk Utrecht (provincie) en is ze projectleider bij MEE-UGV.

Rianne Gijzen is orthopedagoog en neuropsycholoog en werkt sinds 1 april 2011 voor Vilans. Daarvoor werkte zij op de Psychosociale Afdeling van het Emma Kinderziekenhuis van het AMC, met name voor kinderen en jongeren die zijn behandeld voor een hersentumor. Nu houdt zij als senior onderzoeker bezig met de zorg aan kinderen en volwassenen met NAH; zij is auteur van de Zorgstandaard Traumatisch Hersenletsel Jeugd.

 

Kansen in het (Passend) Onderwijs voor kinderen met hersenletsel
Suzanne de Roos, projectleider Hersenletsel Arrangementen (V)SO de Piramide

In 2016 is (V)SO De Piramide (Cluster 3 LG/LZ Den Haag) in samenwerking met verschillende ketenpartners waaronder revalidatie en de educatieve dienst, gestart met  een bijzondere pilot: de ‘Onderwijszorg-arrangementen voor kinderen met (niet-aangeboren) hersenletsel.’ 

Met de inzet van Passend Onderwijs bieden we vanuit deze arrangementen vroegsignalering, advisering en specifieke begeleidingsmogelijkheden voor leerlingen en schoolteams binnen het regulier- en speciaal onderwijs. Zowel consultatietrajecten als ook de uitgebreide observatieroute, waarbij een leerling tijdelijk geplaatst wordt binnen (V)SO de Piramide, zijn mogelijkheden om voor leerlingen met (NA)H een optimaal advies uit te brengen. Zowel het kind- als het onderwijs- en ondersteunende systeem krijgt meer zicht op de meest passende aanpak. Door de ervaren samenwerking in een multidisciplinaire vorm, werken zij samen naar een stabiele ontwikkelingssituatie met als doel optimale groei van het individuele kind. 

Nu, bijna aan het eind van de pilot, maken we de balans op en delen we de bevindingen en voorbeelden van goodpractice graag met jullie.  

 

Doelgroep
Niveau

WO,
(post)HBO,
(post)MBO

Sector

Onderwijs/speciaal onderwijs
Revalidatie/Ziekenhuis

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen, medewerkers indicatie-organen, zorgloketten en gemeenten, leerkrachten, intern begeleiders, teamleiders, adviseurs passend onderwijs, zorgcoördinatoren, consulenten. 

Suzanne de Roos is orthopedagoog en onderwijskundige en werkt sinds 2004 als NAH-specialist en ambulant begeleider binnen het Cluster3-onderwijs LG/LZ in Den Haag. Zij is co-auteur van ‘Ik hou nog steeds van appeltaart’, het handboek voor NAH begeleiding voor ouders, hulpverleners en onderwijsprofessionals. Naast haar eigen praktijk ‘de Kinderbrigade’ voor opvoedingsondersteuning en orthopedagogiek, werkt zij als videocoach. Sinds 10 jaar biedt zij begeleiding op het gebied van NAH binnen het regulier- en speciaal (voortgezet) onderwijs en bij gezinnen thuis. 

PROFITS: integratie van research en zorg binnen de CVA-behandelketen
Carel Meskers, revalidatiearts bij VU Medich Centrum

Het grootste deel van de kosten van CVA (in EU jaarlijks 27 miljard euro, Di Carlo 2009), betreft revalidatie en nazorg (National Audit Office 2005). Zorg op maat, gebaseerd voorspelling van individuele herstelpatronen, biedt directe winst op meerdere fronten. 

De capaciteit tot herstel blijkt voor een groot deel bepaald in de eerste uren na een beroerte. Het gestandaardiseerd bepalen van deze capaciteit op de stroke- unit in het ziekenhuis en het monitoren van het benutten van deze capaciteit in de revalidatie- en chronische fase is het doel van PROFITS- project. PROFITS- precision profiling to improve long term outcome after stroke- biedt op basis van gestandaardiseerde en beproefde klinimetrie, dat zorgketenbreed en landelijk geïmplementeerd, een duurzame verbinding tussen zorg, onderzoek en bedrijfsleven, waarbinnen continue kennis kan worden gegenereerd, innovaties snel op hun meerwaarde kunnen worden getest, en patiënten direct profiteren van zorg op maat. PROFITS werkt toe naar toekomstige, gepersonaliseerde, maar evidence- based neurorevalidatiezorg. Een flexibele web-based ICT- infrastructuur (Gemstracker- Pulse) is hiervoor de basis.

PROFITS is een initiatief van VU Medisch Centrum, Erasmus MC, TU Delft, Renier de Graaf Gasthuis, Rijndam Revalidatiecentrum en onder andere geïmplementeerd in VUmc, Erasmus MC, Reinier de Graaf Gasthuis, de RC’s de Vogellanden, Rijndam en Reade.

 

Doelgroep
Niveau

WO, (post)HBO,  

Sector

 Revalidatie/ziekenhuiszorg, ouderenzorg , gemeenten 

Beroepsgroep

Paramedici, verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten,revalidatieartsen, medewerkers indicatie-organen, zorgloketten en gemeenten, maatschappelijk werkenden, managers en consulenten.

Carel Meskers is revalidatiearts en Universitair Hoofddocent in het VUmc-Amsterdam en Visiting Professor aan Northwestern University in Chicago. Zijn aandachtsgebieden zijn CVA en CVA- zorg, veroudering en spasticiteit/neuromechanica. Hij houdt zich daarnaast als klinisch trekker van het IMDI (Innovative Medical Devices Initiative) consortium Neurocontrol bezig met de toepassing van technologie in de (neuro) revalidatie. Carel Meskers is (co)onderzoeker van diverse grote, multidisciplinaire onderzoeksprojecten.

 

Compenseren en foutloos leren binnen het revalideren!
Het aanleren van alledaagse taken na hersenletsel
Dirk Bertens, neuropsycholoog bij Klimmendaal en Donders Instituut Radboudumc

In de neuropsychologische revalidatie richten veel behandelingen zich op het omgaan met de verminderde cognitieve functies na hersenletsel. Waar sommige behandelingen zich focussen op functieherstel is er veel evidentie voor behandelingen die gebruik maken van compensatiestrategieën.

Foutloos leren is een techniek die binnen de revalidatie gebruikt wordt voor het aanleren van alledaagse taken. In tegenstelling tot het ‘meer gangbare trial-and-error leren’ mogen er bij foutloos leren geen fouten optreden tijdens het leerproces. Uit eerder onderzoek is bekend dat deze instructietechniek goed werkt bij personen met geheugenproblemen bijvoorbeeld als gevolg van dementie. 

In een recente samenwerking tussen de Radboud Universiteit en revalidatiecentrum Klimmendaal is er onderzocht of foutloos leren ook voordelig is voor mensen met executieve stoornissen. Een aanzienlijk deel van de mensen met hersenletsel dat is veroorzaakt door een beroerte of ongeval, heeft last van verstoorde executieve functies: voor hen zijn alledaagse handelingen die uit meerdere stappen bestaan en een beroep doen op de planningsvaardigheden, lastig. In het onderzoek is een bestaande training (Goal Management Training) gecombineerd met foutloos leren om vast te stellen of mensen met executieve stoornissen ook profiteren van de foutloos leermethode. 

De presentatie zal zich richten op de achtergrond van foutloos leren en de resultaten van het onderzoek. Er zal worden stilgestaan bij verschillende mechanismen die de voordelige effecten van foutloos leren als compensatiestrategie verklaren. 

 

Doelgroep
Niveau

WO,
(post)HBO

Sector

Revalidatie/Ziekenhuis
Gehandicaptensector
Ambulante zorg

Beroepsgroep

Gedragskundigen. paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen, activiteitenbegeleiders, ambulant begeleiders.

Dirk Bertens is psycholoog en in opleiding tot GZ-psycholoog; hij is werkzaam bij revalidatie medisch centrum Klimmendaal. Daarnaast is hij coördinator van de 'Vaardigheidstraining neuropsychologische revalidatie' binnen de master Gezondheidszorgpsychologie aan de Radboud Universiteit en co-docent 'Praktijkresearch' bij de specialistische opleiding tot klinisch psycholoog (KP-opleiding) bij het Radboud Centrum Sociale Wetenschappen (RCSW). Zijn promotieonderzoek richtte zich op het opnieuw aanleren van alledaagse taken bij mensen met executieve problemen als gevolg van hersenletsel. 

 

 

 

Aandacht maakt revalidatie beter. Revalidatie maakt aandacht beter.
Hoe verbeter je de hartrevalidatie voor patiënten die ook cognitieve problemen ervaren?
Paulien Goossens, revalidatiearts Rijnlands Revalidatie Centrum
Liesbeth Boyce, promovendus en klinisch linguïst Rijnlands Revalidatiecentrum

Cognitieve problemen bij patiënten die een hartrevalidatietraject starten behoeven aandacht. Na een hartstilstand, maar ook na een hartinfarct komen cognitieve problemen vaak voor. Maar wist u dat patiënten met cognitieve problemen na een hartstilstand ook vaak ernstige hartproblemen hebben? Hoe kan ervoor gezorgd worden dat de cognitieve problemen de aandacht krijgen binnen de revalidatie die ze verdienen? En verbetert de aandacht van patiënten die een cognitief revalidatietraject ondergaan? Door de veelheid aan problemen van deze patiëntengroep zie je soms door de bomen het bos niet meer… 

Wij bieden u in deze presentatie het gereedschap om met deze patiëntengroep evidence-based aan de slag te gaan, waardoor u niet meer met lege handen staat. En is de problematiek van een specifieke patiënt toch te ingewikkeld voor uw spreekuur? Ook het expertisespreekuur in Leiden voor complexe patiënten wordt toegelicht.

 

Doelgroep
Niveau

WO
(post)HBO
(post)MBO

Sector

Ouderenzorg
Maatschappelijk werker
Revalidatie/Ziekenhuis
 

Beroepsgroep

Paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (gz)psychologen,  arbeidsbegeleiders, arbeidsdeskundigen, teamleiders, managers, maatschappelijk werkers en consulenten.

Paulien Goossens is werkzaam als revalidatiearts en medisch directeur in het Rijnlands Revalidatie Centrum in Leiden. Zij maakt zich al sinds 2011 hard om patiënten na een succesvolle reanimatie te laten revalideren bij zowel hart-, als neurorevalidatie. Steeds meer onderzoeken wijzen uit dat patiënten na een succesvolle reanimatie te kampen hebben met lichte tot milde cognitieve problemen. Voorheen was hier eigenlijk geen oog voor. In Leiden hebben ze een zorgpad opgezet ’Revalidatie na Reanimatie’.

Liesbeth Boyce werkt als klinisch linguïst binnen de revalidatie. Naast haar klinische werk is zij als promovendus  werkzaam bij het Kenniscentrum van het Rijnlands Revalidatie Centrum (RRC) in Leiden. Sinds 2011 is doet zij onderzoek naar ‘Revalidatie na Reanimatie’, hierbij wordt naast de cardiale aspecten van een reanimatie ook aandacht besteed aan de cognitieve problemen en hoe de cognitieve problemen geïntegreerd kunnen worden in het revalidatietraject van de patiënt.

Elektriciteit en magnetisme: een oplossing voor het brein?
Carly Betting, neuropsycholoog bij Klimmendaal Revalidatiespecialisten

Een relatief nieuwe behandelmethode voor onder andere cognitieve stoornissen is elektrische en magnetische stimulatie van hersenweefsel. Deze methodes zijn interessant omdat ze non-invasief zijn en weinig risico’s met zich meebrengen. Maar wat is het onderscheid tussen elektrische stimulatie en magnetische stimulatie? Hebben ze een gunstige invloed op het cognitief functioneren? In welke mate is er effect tijdens de stimulatie op het cognitief functioneren en hoe lang blijft een eventueel effect bestaan? Deze vragen zullen in de lezing beantwoord worden.

 

 

Doelgroep
Niveau

WO
(post)HBO
 

Sector

Ouderenzorg
Revalidatie/Ziekenhuis
 

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (gz)psychologen,  teamleiders, managers.

Carly Betting is GZ-(neuro)psycholoog in het team voor volwassen patiënten met niet-aangeboren hersenletsel bij Klimmendaal Revalidatiespecialisten te Arnhem. Zij werkt zowel in de poliklinische cognitieve revalidatie als op de kliniek met revalidanten met recent verworven hersenletsel. Zij is auteur van het hoofdstuk “Participatie” uit het Handboek Revalidatiepsychologie.

Word een STER in de ondersteuning van mensen met hersenletsel
Marieke Kuil, gz-psycholoog bij de Noorderbrug

Werken met mensen met hersenletsel is anders dan met andere doelgroepen. Waarom is het zo bijzonder? Wat maakt jou een goede professional als je mensen met hersenletsel ondersteunt? Aandacht maakt alles mooier, is een motto van het congres, maar er is meer nodig. 

We presenteren het STER-model. Dit is een praktisch model dat laat zien wat je nodig hebt als hersenletsel-professional en hoe je dit effectief kunt inzetten. De punten van de ster staan voor de competenties die je nodig hebt: neuropsychologische kennis, kennis van ontwikkelingsstadia, sensitiviteit voor de vraag en het tempo van de cliënt, goede communicatieve vaardigheden, inzicht in systeemproblematiek, methodisch handelen, psychische aandoeningen (depressie), enzovoort. 

In het midden van de ster komt alles samen, daar gebeurt het. De manier waarop je je competenties geïntegreerd inzet bepaalt jouw kwaliteit als behandelaar! Hoe doe je dat, op verschillende momenten, in verschillende fases, bij verschillende vragen, alleen en als team? 

Met deze workshop krijg je meer zicht op de eigen professionaliteit en een praktisch model om je verder te ontwikkelen als hersenletsel-professional, samen met je collega’s.

 

 

Doelgroep
Niveau

WO, 
(post)HBO, 
(post) MBO

Sector

Gehandicaptenzorg
Arbeid
Verpleeghuiszorg/ouderenzorg
Maatschappelijk werk
Revalidatie/Ziekenhuis
Ambulante zorg

Beroepsgroep

Gedragskundigen, paramedici, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, revalidatieartsen, (GZ-)psychologen, woon-, activiteiten-, coördinerend - & ambulant begeleiders (zorg), medewerkers indicatie-organen, zorgloketten en gemeenten, maatschappelijk werkenden, arbeidsbegeleiders, teamleiders, managers.

Marieke Kuil werkt als gz-psycholoog en hoofbehandelaar Hersenz bij De Noorderbrug. 

Klik hier om je aan te melden voor het HersenletselCongres: Aanmelden